CORALINA

 

 

 

Coral, Ina

É pedra-bonita,

coisa do mar.

Mulher-mar,

       Coral-Ina.

 

Mas quando me esqueço

de propósito

do L que te liga às letras

e vizinhas vidas

e você cora, Ina

e me oferece café, Ina

ou uma Coca, Ina

e me corrige suavemente, Ina

ainda assim sinto

que tuas palavras são

rajadas de metralhadora, Ina.

 

 

 

              voltar para o índice

                                                               

                                                          © 1980-2002 xenïa antunes. Todos os direitos  reservados.

                                 home | artista | galerias | artemail | literatura | jornalismo | fotografia

                                         arquivosxis | bluenotes | contato | links